متن : و هذه اللحظة الأخيرة دلالة على الخروج من العدة ، أو من الطهر الثالث ، لاستبانته بها لا جزء من العدة ، لأنها ثلاثة قروء و قد انقضت قبلها فلا تصح الرجعة فيها و يصح العقد و قيل هي منها ، لأن الحكم بانقضائها موقوف على تحققها و هو لا يدل على المدعى . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : ج : اين لحظه اخير دلالت دارد بر خروج زن از عدّه نه آنكه جزء عدّه محسوب شود . شارح ( ره ) مىفرماين : محتمل است مرحوم مصنّف از « دلالت بر خروج » يكى از دو معنا يا احيانا هردو را اراده فرموده باشند و آن دو عبارتند از : الف : آنكه لحظه اخيره دلالت كند كه زن از عدّه خارج شده چنانچه ابتداء گفتيم . ب : ممكنست مقصود اين باشد كه اين لحظه دلالت دارد كه زن از طهر سوّم خارج شده است چه آنكه ظهور خروج از هريك از اين دو به واسطه اين لحظه تحقّق مىيابد . و به هرتقدير لحظه اخير يعنى به دو حيض شدن زن پس از طهر سوّم زن معتاده از عدّه خارج مىگردد پس كاشف از اين خروج همين لحظه مىباشد نه آنكه آن را جزء عدّه محسوب كنيم چه آنكه عدّه عبارت است از سه پاكى و فرض آنست كه قبل از اين لحظه سه طهر منقضى شده است . در نتيجه بايد بگوئيم مطلّق در اين لحظه حق رجوع به همسرش را